Przyczyny upadłości przedsiębiorstw w Polsce kształtują się inaczej niż w krajach rozwiniętych, aczkolwiek przyczyny uniwersalne zaczynają odgrywać decydującą rolę. W Polsce wydaje się kończyć okres transformacji, a wraz z nim szczególne przyczyny zewnętrzne wymagające od przedsiębiorców umiejętności zarządzania w gospodarce przeobrażającej się. Charakterystycznymi dla przedsiębiorstw polskich przyczynami upadłości były m.in. utrata rynków zbytu na Wschodzie, nadmierny stan zatrudnienia.

Przyczyny dzieli się na zewnętrzne tj. pochodzące spoza firmy oraz wewnętrzne. Przedsiębiorcy i menedżerowie przeważnie wskazują przyczyny zewnętrzne, natomiast obserwatorzy (np. banki, syndycy) identyfikują błędy w zarządzaniu jako główne źródło kryzysu. Warto dostrzec, iż polscy przedsiębiorcy szczególnie rzadko wskazują błędy w zarządzaniu jako przyczynę kryzysu – są raczej skłonni obarczać odpowiedzialnością elementy polityki gospodarczej państwa bądź czynniki rynkowe (np. spadek popytu). Odpowiedź na pytanie, które przyczyny występują najczęściej w gospodarce jest niezwykle trudne, chociażby z tego powodu, że różne grupy interesu gdzie indziej poszukują źródeł kryzysu. Przyczyną uniwersalną wskazaną całkiem niedawno w gospodarkach rozwiniętych jest nieudana i nieumiejętnie przeprowadzona fuzja przedsiębiorstw. Wydaje się, że w sytuacji ciągłej słabości polskich przedsiębiorstw i ich nadwrażliwości na czynniki zewnętrzne należałoby wskazać cykle koniunkturalne na jedną z możliwych przyczyn kryzysów przedsiębiorstw.

Poniżej przedstawiamy najczęściej wskazywane przyczyny kryzysów :