Przebieg postępowania naprawczego :

1. złożenie wniosku wraz z wymaganymi dokumentami (m.in. planem naprawczym) oraz oświadczeniem o niezachodzeniu okoliczności uniemożliwiających prowadzenie postępowania ./ ew. odmowa wszczęcia postępowania przez sąd

2. przedsiębiorca ogłasza o złożeniu wniosku o wszczęciu postępowania naprawczego w Monitorze Sądowym i Gospodarczym, gazecie lokalnej i ogólnopolskiej (jest to dzień wszczęcia postępowania),

3. wpis wniosku do Krajowego Rejestru Sądowego,

4. sąd ustanawia dla przedsiębiorcy nadzorcę sądowego (zawiera on z przedsiębiorcą umowę zlecenia na usługi nadzorcze) i biegłego w celu zbadania stanu przedsiębiorstwa,

5. próba zawarcia układu na zwołanym przez przedsiębiorcę zgromadzeniu wierzycieli; zgłaszanie przez wierzycieli ewentualnych zmian do propozycji restrukturyzacji zobowiązań, możliwość ponownego głosowania nad zmienionymi propozycjami układowymi,

6. zgłaszanie ewentualnych zarzutów wierzycieli wobec układu,

7. zatwierdzenie układu przez sąd po przeprowadzeniu rozprawy; sąd może ustanowić nadzorcę sądowego na czas wykonania układu / ew. odmowa zatwierdzenia układu przez sąd,
8. zakończenie postępowania naprawczego (uchylenie układu) albo umorzenie postępowania wobec niezawarcia układu w terminie 3 miesięcy.

Dłużnik poprzez swoje oświadczenie samodzielnie otwiera postępowanie naprawcze i jest jego gospodarzem aż do chwili głosowania nad układem na zgromadzeniu wierzycieli. Sąd pozostawia uczestnikom postępowania daleko idącą autonomię w rozwiązywaniu konfliktu.

Kwestie związane z zawieraniem układu z wierzycielami regulowane są zasadniczo przepisami dotyczącymi postępowania upadłościowego układowego.

Skutki wszczęcia postępowania naprawczego :

1. zawieszenie obowiązku spłat zobowiązań przedsiębiorcy powstałych przed wszczęciem postępowania,

2. zawieszenie naliczania odsetek należnych od przedsiębiorcy,

3. potrącanie wierzytelności dopuszczalne jest tylko w określonych okolicznościach,

4. nie można wszczynać przeciwko przedsiębiorcy postępowań egzekucyjnych i zabezpieczających, a już wszczęte ulegają zawieszeniu,

5. zakaz ogłoszenia upadłości

6. możliwość uchylenia zarządzeń tymczasowych o zabezpieczeniu roszczeń pieniężnych.

Wierzytelności, których nie dotyczą ww. skutki postępowania naprawczego :

1. należności alimentacyjnych

2. renty z tytułu odszkodowania za wywołanie choroby, niezdolności do pracy, kalectwa lub śmierci,

3. wydanie mienia nie należącego do upadłego,

4. spłaconych za zgodą sędziego – komisarza,

5. za którego które odpowiada upadły w związku z nabyciem spadku po ogłoszeniu upadłości, po wejściu spadku do masy upadłości,

6. składek na ubezpieczenia emerytalne, rentowe i chorobowe,

7. ze stosunku pracy i przysługujących Funduszowi Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych (wierzyciel może wyrazić zgodę na objęcie układem),

8. zabezpieczone na mieniu upadłego hipoteką, zastawem, zastawem rejestrowym, zastawem skarbowym i hipoteką morską (wierzyciel może wyrazić zgodę na objęcie układem).

W trakcie postępowania przedsiębiorca nie może zbywać ani obciążać swojego majątku.

Praktyka wskazuje na następujące bariery związane ze stosowaniem przepisów o postępowaniu naprawczym :

o wszcząć postępowanie naprawcze może jedynie przedsiębiorca, który na bieżąco reguluje własne zobowiązania (a przecież kryzys polega m.in. na utracie płynności),

o nadmierny formalizm, z którym radzą sobie nieliczni,

o zwroty niedookreślone powodujące problemy interpretacyjne, np. „gdy przyjęty plan naprawczy nie zapewnia przywrócenia przedsiębiorcy możliwości konkurowania na rynku”,

o wniosek o wszczęcie postępowania naprawczego zawierający błąd formalny powoduje w przyszłości niemożliwość ponownego prowadzenia postępowania naprawczego,

o niezrealizowanie warunków postępowania naprawczego skutkuje automatycznym postawieniem przedsiębiorcy w stan upadłości likwidacyjnej bez możliwości zawarcia układu.